Zorg en mantelzorg

Er komen grote veranderingen op de gemeenten af: de nieuwe Jeugdwet (de overdracht van de jeugdzorg naar de gemeenten), de Participatiewet (de overdracht van de WSW naar de gemeenten) en wetgeving over de overdracht van zorgtaken en AWBZ naar de gemeenten.

Daarbij dient de gemeente als eerste partij óók aanspreekbaar te zijn voor diegenen die tot de meest kwetsbaren in de samenleving horen: die mensen die door –vaak meervoudige- problemen niet zelfredzaam zijn.

In de meeste andere gevallen geldt dat we steeds zoeken naar de kans om “een probleem om te buigen naar een uitdaging”. Daarbij staan sociaal bewustzijn, mededogen en zorg hand in hand met activering en zelfredzaamheid.

Voor jezelf kunnen zorgen, vinden wij een groot goed. Zorgverleners moeten mensen helpen zoveel mogelijk voor zichzelf te zorgen en zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen wonen en actief te zijn. Geleverde zorg moet goed passen bij wat iemand nodig heeft en er moet tijd zijn voor persoonlijke aandacht.

Oud, ziek of gehandicapt zijn betekent niet dat je geen rol meer kan vervullen in de maatschappij. Ook als je misschien minder valide bent, niet voldoende energie hebt voor een reguliere baan of op een andere manier niet gemakkelijk in een gewone of aangepaste baan aan het werk kan, kun je voor de samenleving heel waardevol zijn. We willen ouderen, (chronisch) zieken en gehandicapten betrekken bij de buurt door ze te vragen vrijwilligerswerk te doen als de gezondheid dit toelaat. Hierdoor blijven zij betrokken bij de samenleving.

Waar familie, vrienden en buurtbewoners de zorg voor hen die die behoeven op zich nemen heet het mantelzorg. We ondersteunen dat met onkostenvergoedingen, opleidingen en wat er verder voor nodig is.

Wat kan er beter?

Op dit moment wordt het aanbod in de zorg vaak bepaald aan de hand van algemene regels. Er wordt onvoldoende gekeken naar wat elk individu nodig heeft. Er wordt door zorgverleners bovendien teveel langs elkaar heen gewerkt. Iedere sector heeft zijn eigen mensen en eigen zorgaanbod. Wij willen dat deze partijen de handen ineen te slaan en samenwerken, zo kan veel meer ondersteuning worden geboden voor het beschikbare geld.

De kosten van de zorg lopen op. Dat komt deels door de vergrijzing waardoor meer mensen ondersteuning nodig hebben. Een andere reden voor de stijgende zorgkosten is de doorgeschoten professionalisering van de zorg. Dat kan anders, en vooral beter! Het ondersteunen van kwetsbare mensen in je eigen omgeving (familie, buurt, vriendenkring) moet weer vanzelfsprekend worden, zoals het dat voor velen al is.

Professionele zorgverleners moeten goed samenwerken met mantelzorgers, vrienden en familieleden van degenen die zij helpen. Hiervoor moeten we de zorg dichterbij mensen organiseren. Door de zorg te organiseren in de wijk, hebben zorgverleners de kans om de mensen in de wijk te leren kennen en zorg op maat te bieden. Hierdoor wordt eerder opgemerkt als het met iemand niet goed gaat en is de drempel om ondersteuning te vragen lager.

De overgang naar de participatiesamenleving betekent dat de gemeente tijdens een “keukentafelgesprek eerst kijkt wat de zorgvrager zelf kan organiseren met behulp van familie, vrienden en buren. De gemeente zorgt voor maatwerk. Beslissingen moeten uitlegbaar en toelichtbaar zijn.

Wat willen we doen?           

  • We willen dat mensen zo lang mogelijk thuis kunnen blijven wonen. Om dit mogelijk te maken is het van belang de zorg dichtbij mensen te organiseren middels wijkzorgteams. De veiligheid in huis is voor ouderen, zieken en gehandicapten een belangrijk aandachtspunt. Zorgaanbieders letten hier extra op.
  • We organiseren zorg en ondersteuning dichtbij mensen. Ervaren hulpverleners werken samen in teams per wijk. We zorgen voor goede samenwerking met tweedelijns zorg, met de wijkverpleegkundigen als zichtbare schakel tussen zorg, ondersteuning en andere vormen van dienstverlening.
  • Bij het inrichtingen van een wijk of buurt en bij renovatie of nieuwbouw van gemeentelijke gebouwen houden we rekening met toegankelijkheid voor chronisch zieken en gehandicapten.
  • We willen dat mensen het meer vanzelfsprekend gaan vinden elkaar te ondersteunen als dat nodig is. Niet voor iedere hulpvraag is een professionele zorgverlener de beste oplossing.
  • Tijdens een individueel gesprek met de zorgvrager zorgt de gemeente voor maatwerk. Daarbij neemt zij toelichtbare en uitlegbare besluiten. Zij beschermt de behoefte aan privacy van de klant.
  • We betrekken ouderen, (chronisch) zieken en gehandicapten bij de buurt door ze te vragen als dat kan vrijwilligerswerk te doen. Hierdoor raken mensen minder snel in een isolement en het komt de saamhorigheid in de buurt ten goede. Ten overvloede: deze passage vraagt niet om wederkerigheid, maar is bedoeld voor de versterking van saamhorigheid en het doorbreken van isolement.
  • Wij zorgen voor een goede ondersteuning van mantelzorgers: zij verrichten een onmisbare taak en verdienden daarvoor erkenning en waardering. Om te zorgen dat mantelzorgers niet overbelast raken, wordt de professionele zorg goed op hun behoeften afgestemd.
  • Marktwerking mag niet ten koste gaan van de kwaliteit van de zorg. We stellen strenge kwaliteitseisen aan de zorg die de gemeente inkoopt.
  • We vinden het belangrijk dat werknemers in de zorg fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden hebben. Ook hieraan stellen we in de aanbesteding van zorg eisen.
  • Wij zijn voor het behoud van het persoonsgebonden budget (PGB) voor tweedelijnszorg en -voorzieningen, zodat mensen zelf de regie houden voor het inkopen van hun zorg.

Mantelzorg

  • Wij streven naar de aanwezigheid van een maatschappelijk vangnet voor inwoners die het op eigen kracht niet redden.
  • Wij willen de welzijnsinstellingen vragen programma’s te ontwikkelen waarmee mantelzorgers voor langere tijd ondersteund worden.
  • Overbelasting van mantelzorgtaken, met name voor jongeren die nog in de opbouw van hun maatschappelijk leven zitten, wordt voorkomen door het leveren van maatwerk waarbij een deel van de taken overgenomen worden door (andere) vrijwilligers en/of zorginstellingen.